15 maja
OD MUNDURU GENERALSKIEGO DO HABITU REFORMACKIEGO… o. ANTONI BRUCKENTHAL
O. Antoni Bruckenthal (Brukentall, Brukiental, Brueckenthal …) pochodził z okolic Pragi czeskiej. Służył najpierw w armii Józefa I Habsburga, cesarza rzymskiego, króla Niemiec, Czech i Węgier, arcyksięcia Austrii, a następnie Piotra I Wielkiego, cara Rosji, przez którego awansowany został do stopnia generała adiutanta (odpowiedzialnego za prowadzenie kancelarii polowej). W jego też imieniu dwukrotnie posłował do cesarza austriackiego i króla polskiego Augusta II. Służbę wojskową porzucił w roku 1714 i 13 czerwca, podczas rocznej kongregacji, odbywającej się w Łąkach Bratiańskich, wstąpił do WIELKOPOLSKIEJ PROWINCJI REFORMATÓW. Nowicjat odbywał w Gdańsku – Chełmie, studia w klasztorach swojej PROWINCJI…
Przyczynę zamiany munduru generalskiego na reformacki habit przedstawia o. Stanisław Kleczewski w KALENDARZU SERAFICZNYM tak: Ukazał mu się zmarły przyjaciel (sekty kalwińskiej czy też luterańskiej), z którym wcześniej często dyskutował o prawdziwości wiary i rzekł: Jam umarł i czynię zadość przymierzu (albowiem umówili się, że kto pierwszy umrze ma się pokazać drugiemu i zaświadczyć, która wiara jest prawdziwa). Wiedz, że cośmy mówili o wierze katolickiej, wszystko prawdą jest. Odtąd nie zaznał spokoju, dopóki właściwej decyzji, zabezpieczającej mu zbawienie duszy, nie podjął…
Po święceniach kapłańskich przebywał w Warszawie jako wikariusz klasztoru, kaznodzieja i spowiednik Augusta II. Kleczewski napisał: Osobliwie jednak August II Król Polski, wielce go poważał, i aby o Pokucie przed nim kazał, upraszał. Na jego radę Rekolekcje w Warszawie przy Klasztorze Reformatów odprawiał…
Z inicjatywy o. Faustyna Szymańskiego, pracującego w Petersburgu oraz władz swojej prowincji zakonnej interweniował na dworze rosyjskim i polskim, przyczyniając się do zakończenia sporu pomiędzy reformatami i kapucynami. Ci drudzy przenieśli swoją misję do Moskwy, reformaci natomiast pozostali w Petersburgu. Sam także tam pracował w latach 1726-30 jako duszpasterz katolików głównie narodowości niemieckiej, podejmując jednocześnie starania dla ustabilizowania podstaw prawnych działalności zakonu tamże (Kleczewski wspomina o jego 6-letnim pobycie w misji petersburskiej…).
W roku 1730 powrócił do Warszawy; w latach 1731-32 był tam gwardianem, później kaznodzieją niemieckim; także spowiednikiem rodziny królewskiej. Po śmierci Augusta II w roku 1733 przeniesiony został do Gdańska-Chełma (Stolzenberg}, gdzie zainicjował i prowadził w roku 1734 budowę nowego klasztornego kościoła pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego.
W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (Tom 11) czytamy: Przez wojny i częste oblężenia kościół wiele ucierpiał i groził upadkiem. Za staraniem gwardyana Antoniego Brueckenthal stanął 1734 r. nowy kościół murowany. (…) Cesarz Rosji, Piotr II, bawiąc 1729 r. w Gdańsku, odwiedził go i hojną obdarzył jałmużną. Gdy 1734 r. Ruscy Gdańsk oblegali, wówczas Brueckenthal, przeor konwentu, klasztorowi wielkie wyświadczył usługi… W tym też gdańskim konwencie zmarł 15 maja 1740 r. Pochowany został jako pierwszy z zakonników w kryptach pod nowo zbudowanym kościołem.
Dążąc do doskonałości, ćwiczył się usilnie w pokorze i nabożeństwie. Przełożonym będąc z wielką miłością braciom usługiwał…