Uratował od spalenia… o. Rogeriusz Binkowski OFMRef

3 marca

Uratował od spalenia… o. ROGERIUSZ BINKOWSKI (rocznica śmierci)

Walenty Binkowski, w zakonie o. Rogeriusz (Rogery), urodził się 11 stycznia 1833 roku w Ostrobudkach, k. Rawicza (w pobliżu Miejskiej Górki z klasztorem reformackim w Goruszkach). W dniu 13 marca 1858 r. wstąpił w Wejherowie do REFORMACKIEJ PROWINCJI Niepokalanego Poczęcia NMP, która zaledwie niecałe trzy lata wcześniej zaistniała na gruzach części PROWINCJI WIELKOPOLSKIEJ I PRUSKIEJ, które znajdowały się pod zaborem pruskim (oficjalnie w Prusach i Wielkim Księstwie Poznańskim). Studia filozoficzno-teologiczne odbył w Łąkach Bratiańskich i Wejherowie. Święcenia kapłańskie przyjął 28 kwietnia 1861 roku. Od 1862 do 1869 r. wykładał teologię w klasztorze w Miejskiej Górce. W latach 1869–73 był gwardianem, lektorem teologii i prefektem studiów w Łąkach. Ponadto pełnił urząd definitora (1870–1873). Uczył także religii w gimnazjum w Nowym Mieście.

Na kapitule prowincjalnej roku 1873 roku został wybrany prowincjałem. We wrześniu 1875 roku rząd pruski skasował PROWINCJĘ, czego nie uznały centralne władze zakonu w Rzymie i przedłużyły jego urzędowanie aż do 30 kwietnia 1890 r. Po skasowaniu w 1875 roku klasztoru łąkowskiego zamieszkał w Nowym Mieście Lubawskim i pomagał w duszpasterstwie w miejscowej parafii, której w latach 1880-84 roku był proboszczem. Gdy w nocy z 5 na 6 maja 1882 roku od uderzenia pioruna zapalił się poreformacki, od kilku już lat zamknięty przez władze pruskie, kościół w Łąkach, uratował słynącą łaskami figurę Matki Bożej i umieścił ją w ołtarzu głównym fary nowomiejskiej. Przez długie lata był kapelanem miejscowego więzienia. Zmarł 3 marca 1904 roku w Nowym Mieście.

 

© CRT 2012